Mijn Inspiratiebronnen: De verhalen die mij gevormd hebben

Van epische historische drama’s tot meeslepende fantasy—verhalen hebben mij altijd weten te inspireren. Mijn boek is een mengeling van liefde, oorlog, geschiedenis en avontuur, en dat komt niet uit het niets. Series zoals Magnificent Century, Outlander, The Tudors en Vikings hebben mij geleerd hoe je intrigerende personages opbouwt, complexe politieke intriges verweeft en historische details laat leven. Maar wat maakt een verhaal écht sterk? Voor mij is dat de mix van alles: de emotionele reis van de personages, de historische diepgang, en de spanning van onverwachte wendingen.

Menselijkheid en complexiteit in personages

Verhalen moeten een bepaalde realiteit hebben—geen perfectie, maar echte keuzes en gevolgen. Ik geloof dat elk personage zijn eigen redenatie moet hebben, zelfs wanneer ze de "foute" beslissingen nemen.

Iedereen heeft een moment in zijn leven waarin hij achteraf denkt: Waarom heb ik dat gedaan? Het is menselijk om fouten te maken, en dat wilde ik weerspiegelen in mijn personages. Ze hebben allemaal een achtergrond, een motivatie, en een reden waarom ze doen wat ze doen—zelfs als het niet de juiste keuze blijkt te zijn.

Voorspelbaarheid vermijden

Niets is zo teleurstellend als een verhaal waarbij je na enkele hoofdstukken al het einde kunt voorspellen. Natuurlijk zijn sommige zaken onvermijdelijk—hoofdpersonages die bepaalde uitdagingen overwinnen, bijvoorbeeld. Maar voor mij ligt de kracht in de twists: een overwinning betekent niet altijd dat het een voordeel is voor het personage. Soms betaal je een prijs, soms verandert het je voorgoed.

Mijn eigen impulsiviteit weerspiegelt zich ook in mijn schrijfproces. Als ik ergens een idee voor heb, dan moet het gebeuren. Maar net zoals in het echte leven hebben impulsieve beslissingen consequenties, en dat wil ik laten terugkomen in mijn verhalen. Keuzes die op dat moment logisch lijken, kunnen later leiden tot spijt—of juist tot onverwachte groei.

Mijn liefde voor geschiedenis

Geschiedenis heeft me altijd geïntrigeerd. Boeken, documentaires en series die het verleden tot leven brengen, laten me nadenken over hoe mensen destijds leefden. Welke drama’s en problemen speelden zich af? Hoe was het om te leven in constante angst voor de straffen van goden, koningen of andere machten?

De series die me inspireren hebben vaak een overdreven dramatische insteek, en hoewel dat entertainend is, wilde ik mijn boek een realistischere insteek geven. Ik heb geprobeerd om mijn verhaal zo te schrijven dat het écht had kunnen gebeuren—geen sprookjesachtige perfectie, maar rauwe geschiedenis met echte menselijke emoties.

Hopelijk voelt de lezer dat ook. Wat denken jullie? 😉